Tempo is belangrijker dan haast (2) – Iedereen een eigen tempo

De reacties op mijn vorige blog (oktober, deel 1) verbaasde me niet: met name pragmatisch ingestelde mensen beaamden mijn stelling. Werknemers uit de grafische-, hospitality-, bouw-, logistieke industrie en de horeca begrijpen dat ze zelf (als persoon) een belangrijke maat zijn voor het tempo. Zij weten als geen ander dat in het juiste tempo bedrijfsresultaten verbeteren. Dit maakt rendement beter voorspelbaar en doelen haalbaar. Kortom: in het juiste tempo hou je grip op je groei.

tempoisbelangrijkerdanhaastHet is gemakkelijk om factoren anders dan jezelf (jij bent de uitvoerder) de schuld te geven van foutjes, nalatigheid of zelfs van falen. Je bent in het voordeel als je de hobbels die je groei afremmen voortijdig kunt elimineren, of herkennen en op z’n minst aanwijzen. Maar je kunt niet alles voorzien. Zelfs de meest doorgewinterde werknemer met bakken ervaring en kunde kan voor situaties komen te staan die voortgang belemmeren. Een levering die te laat is, een machine die niet wil meewerken, bedorven voedsel, kortsluiting, papier met de verkeerde looprichting en slechte weersomstandigheden zijn maar een paar ‘ad random’ voorbeelden van situaties die je niet in de hand hebt.

Je kunt er wel op anticiperen. En dit geeft je een voordeel. Zo kun je de tijd naar je hand zetten. Tijd is immers de maat waarmee we tempo bepalen. En toch vind ik dat het vooral een gevoel is. Iedereen heeft een eigen tempo. De een is wat sneller dan de ander. Elkaar daar in aftroeven is gemakkelijk en nergens goed voor. Nou ja, behalve voor het ego. Voor wie het nodig heeft.

Iedereen een eigen tempo
Dat ego zit ons in de weg. Sinds de Renaissance (15e eeuw) ontwikkelde de Westerse Mens zich langzaam tot de individualist die hij / zij nu is. Degene die het zich kon permiteren ontwikkelde een levensstijl die zich aan het religieuze onttrok. Secularisering heet dat. Nu 500 jaar later bestaat de massa (het volk) niet meer. In de marketing vertaalde dit zich bijvoorbeeld naar de term H2H, human to human marketing. Doelgroepen? Buyer persona’s!

Die massa die er nog wel is zit in ons denken. Het is hoe we ‘het’ zien en waar we onze aannames op baseren.

Zo is het altijd de schuld van De File of Het Verkeer als we te laat op onze plaats van bestemming aankomen. Terwijl een app of het verkeersbericht informatie had kunnen geven om eerder te vertrekken. We beoordelen op massa omdat we ons ego voorrang willen geven. Een niet-persoonlijk oordeel is snel gemaakt. Ondertussen zijn we zelf net zo goed onderdeel van de massa. Ik gok dat het nog een generatie duurt voordat we ons hebben losgemaakt van massa-denken. Human to human marketing is alleen al daarom een goede oefening voor bedrijven.

In die massa meet iedereen afzonderlijk met een eigen maat en gaat ieder in een eigen tempo zijn gang. Dankzij die Renaissance dus. In een werksituatie – team, afdeling, fabriekslijn, magazijn, bezorging et cetera – zorgen protocollen dat de processen ‘in tune’ komen en blijven. De voorman, de manager, de chef zorgt ervoor dat in het juiste tempo resultaten gehaald worden. Dat lijkt eenvoudiger dan het is: mensen verschillen nu eenmaal. En dat ego blijft ons dwars zitten terwijl de tijd doortikt. Snel resultaat halen is het gevolg.

En nu mijn verhaal
Mijn tempo is grillig. Ik ben grillig. Soms ben ik lui, soms ben ik gehaast, soms ben ik onverstoorbaar en diesel ik door. Deze eigenschappen zijn voor creatieven niet uitzonderlijk. Schilders, muzikanten, schrijvers en fotografen werken bij voorkeur alleen. Je weet immers niet met welke stap je verder kunt en gaat. Het tempo waarin je werkt wordt bepaalt door de beslissingen die je maakt. En die gaan in je eigen tempo.

En mijn tempo lag hoog. Heel hoog. Logisch dat mijn omgeving de aansluiting miste, of ik met hen. Door mijn tempo te verlagen kwamen er verbindingen tot stand met degenen die bezig waren met dezelfde issues: kopersreis, lead generation, inbound- en contentmarketing, digitale transitie en zo meer. Heel erg fijn.

Creatieven zijn eigenlijk strategen. Ze denken goed na voordat ze doen en ze blijven nadenken terwijl ze doen:

Nu hou ik enorm van ‘doen’. Er is voor mij geen grotere voldoening dan ‘het geleerde’ of ‘het gevondene’ in de praktijk te brengen en te toetsen. Aan een publiek bijvoorbeeld, of aan het deel van de markt waarvan ik denk dat ze een propositie kunnen waarderen. Of zoals jazztrompetist Miles Davis het zei: “Try to practise on stage.”

“Mistakes there are none” komt ook van hem. Zijn tenorsaxofonist Wayne Shorter vulde zijn inzicht aan met: “A mistake may be an opportunity.” In een gelijkgestemd team, zoals een orkest bijvoorbeeld is, kun je met die afspraken aan de slag zoals tempo, dynamiek en expressie. Op een marketingafdeling wordt dat al iets lastiger. Door periodiek kwalitatief marktonderzoek te doen elimineer je de onwaarheden in je aannames en zorg je voor een steeds betere aansluiting van je propositie op je markt. Maak het jezelf makkelijk en vraag je klanten waarover ze wel en niet tevreden zijn. Vraag door totdat je weet waarom.

Verschillen bepalen het tempo
Binnen een organisatie zoals een bedrijf werken disciplines met en door elkaar. Iedere afdeling heeft een eigen doel. Voor de afdeling marketing zal (als het goed is!) gelden dat ze zorgt voor gekwalificeerde leads waar de afdeling sales mee verder kan. Hier zullen de kwaliteit van data (kennis van de markt, verkoopresultaat, ontwikkelingen in de markt, beleid van de organisatie, et cetera) en inzicht van het gedrag van kopers uitgangspunten zijn voor tempo. Bijkomend factoren zoals procesbeheersing, ervaring van de marketeers, kwaliteit van de inzichten, relevantie van de proposities en ambitie van de afdeling spelen ook een rol. Het is belangrijk dat alle factoren die een rol (mogen) spelen in het vasthouden van het juiste tempo hierop afgestemd zijn.

Dat lijkt een onmogelijke taak. De variabelen veranderen steeds sneller. Ook hier zit ons ego ons vaak in de weg. Vertrouwen speelt een rol. Maar veel vaker ontbreken de inzichten om de markt adequaat en relevant aan te pakken. Marketing zonder input van salesinformatie is een killer.

Conclusie
Het is mijn mening dat Business Development de regie moet houden over de sales- en marketing-acties en dus het tempo bepaalt. Marketing is wat mij betreft een gevolg – of een resultaat – van Business Development.

In deel 3 maak ik het iets persoonlijker: hoe geef (gun) je jezelf de rust om de juiste beslissingen te maken?

Credits: eigen beeldmateriaal