Buescher serial numbers: de stem uit het verleden

Vanochtend ontving ik dit bericht: “Do you really think my Buescher saxophone could be from around 1909-1910?” – Waar kwam dit nu weer vandaan?

Zo nu en dan krijg ik berichtjes met een link naar het verleden. Vaak is het raden naar de herkomst. Eigenlijk maakt het me ook niet uit. Maar vreemd is het wel, wildvreemden die een gerichte vraag stellen en ervan uitgaan dat ze een relevant antwoord krijgen. Hoe zit dat eigenlijk?

Het is het basisprincipe van inbound marketing. Een zakelijke term die gebruikt wordt bij de (online) verkoop en promotie van diensten en producten. Niet door te vertellen wat je te verkopen hebt maar door er informatie over te geven zodat een mogelijke koper er ook daadwerkelijk iets aan heeft.

Informatie delen dus. Vanochtend ontving ik bovenstaande vraag uit Amerika, via Twitter, voorzien van enkele foto’s. Op de achterzijde van een zilverkleurige Buescher altsax was duidelijk ‘9166’ te lezen. De dame in kwestie verwees naar de link op een website die de bijbel voor liefhebbers van oude saxofoons is. Mijn naam staat er prominent bij. Ik herkende die lijst wel, van heel lang geleden. Hoe kwam mijn lijst op die website?

Terug in the tijd
In 1996 kocht ik mijn eerste Apple Macintosh, met modem en WorldOnline-abonnement. Een jaar later kocht ik van wijlen Robert Veen een Buescher altsaxofoon uit 1926. Ik wilde er alles over weten en struinde door Amerikaanse online forums, de enige plek waar voor mij destijds relevante informatie te halen was. Ik kan het niet meer terughalen maar ik zal ongetwijfeld interessante forumposts ‘geplakt en geknipt’ hebben, keurig opgeslagen op mijn Apple en af en toe op de fora gedeeld wanneer dit nodig was.

Ik deed dit regelmatig, want niet iedereen zocht en vond zo makkelijk als ik. Net zoals ik overdag regelmatig van mijn bureau-collega’s een internetzoekopdracht kreeg en de resultaten met hen deelde, deed ik dit ‘s avonds ook voor mijn muziekvrienden uit de hele wereld. De tijd dat ik nog email kreeg van, bijvoorbeeld, muziekwinkels die me netjes vroegen of ze ‘mijn’ informatie op hun website mochten zetten. Met vermelding.

Google in 1998
Enfin. Over diverse onderwerpen (muziek, saxofoons, fotografie, koken, klassieke auto’s) zocht en vond ik (en nog steeds) wat ik kon gebruiken om mijn hobbies te beoefenen. En toen kwam in 1998 Google. Al vrij snel merkte ik hoe deze nieuwe en snelle zoekmachine informatie indexeerde en verwerkte naar slimme zoekresultaatpagina’s. Erg handig, ook voor mijn eigen online archief. Ik had geen eigen website maar sloeg mijn forumteksten slim op door mijn naam of specifieke terminologie te gebruiken. Een primitieve vorm van SEO dus. Zo vond ik mijn eigen posts terug. Het werkt nog steeds.

Buescher uit 1918
Zonder nu al te diep in te gaan op de zoekmachine-technologie (het is mijn vak om SEO-teksten te schrijven) kom ik terug op de vraag over die oude Beuscher saxofoon. Jaarlijks krijg ik een handvol van dergelijke verzoeken. En vaak gaan ze over vintage Buescher saxofoons. De volgende vraag, van enkele jaren terug, was wel heel aantrekkelijk.

Een oudere dame uit Florida stuurde me een email met enkele beelden van een complete Buescher alt (helaas met deuk). Ze schreef:

When I played this horn in the 50s in high school band it was in perfect condition. It does need refurbishing. Is there anything you can tell me about the instrument? Do you think it might interest a collector?
Most gratefully, I remain, Barbara”

Uit de correspondentie die volgde bleek dat ze deze heerlijke toeter voor USD 300 van de hand wilde doen. Helaas had ik op dat moment de Eu 1000 die nodig was om de sax te kopen, te verschepen en speelklaar te krijgen, niet. Bovendien is saxofoonspelen een hobby, ik ben geen verzamelaar of handelaar.

Ik kan nog tientallen voorbeelden geven van kookrecepten, teruggevonden raceauto’s en bedankjes voor gegeven fotografietips. Allemaal n.a.v. posts uit het verre verleden. Leuk om te zien hoe die van waarde kunnen zijn.

Credit: Barbara uit Florida